O książce
– Żołnierze, którzy nie skończyli dziesiątego roku życia, wystąp! Taką komendę usłyszał Janusz Beksiak w niemieckim obozie jenieckim. Miał wtedy piętnaście lat. Janusz był łącznikiem w powstaniu warszawskim, kadetem i w końcu jeńcem wojennym. Ale przede wszystkim był chłopcem, który musiał zbyt wcześnie dorosnąć. I samotnie wrócić do Polski. Brzmi jak powieść przygodowa?
To prawdziwa historia nastolatka, który przeżył i nigdy nie stracił ciekawości świata i woli życia. O przedwojennym dzieciństwie, okupacji, powstaniu i niewoli Janusz opowiadał bez patosu, za to z humorem, odwagą i niezwykłą pamięcią do szczegółów. Joanna Papuzińska Urodził się w 1929 roku w Kole, w mieszkaniu w gotyckim ratuszu, gdzie jego ojciec był burmistrzem.
Bawił się ołowianymi żołnierzami, wchodził na wieżę posłuchać, jak stary zegar „pcha czas„. Dziesięć lat później był łącznikiem w powstaniu warszawskim, potem jeńcem w niemieckim obozie, a na końcu piętnastolatkiem, który samotnie wracał do Polski. Janusz Beksiak spisał to bez patosu — z humorem, dygresją i pamięcią do szczegółów, która przywraca świat sprzed wojny.
Wspomnienia z lat 1929–1946 dla czytelników od 12 lat.
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.